W operacjach podnoszenia, pętle zaciskowe i koszowe są powszechnie stosowanymi metodami podnoszenia. Aby zapewnić bezpieczeństwo podnoszenia, kluczowe jest dokładne określenie limitów obciążenia pasów taśmowych w tych dwóch typach pętli.

Pętla zaciskowa (Choker Hitch):
Pętla zaciskowa polega na owinięciu pasa wokół ładunku i zabezpieczeniu go w jednym punkcie podnoszenia. Metoda ta koncentruje siłę na małym obszarze, co może powodować nadmierne obciążenie lokalne. Aby określić limit obciążenia, znamionowe obciążenie robocze (WLL) pasa powinno być pomnożone przez współczynnik bezpieczeństwa, zazwyczaj od 1,25 do 1,5 razy, aby zapewnić odpowiedni margines bezpieczeństwa. Jeśli obciążenie przekracza ten limit, pas może ulec uszkodzeniu lub ładunek może spaść.

Pętla koszowa (Basket Hitch):
Pętla koszowa tworzy kształt „U” z pasem, mocując oba końce do dwóch punktów podnoszenia, co sprawia, że nadaje się do podnoszenia większych i cięższych przedmiotów. Ponieważ obciążenie jest równomiernie rozłożone na oba punkty podnoszenia, nośność pętli koszowej jest wyższa niż pętli zaciskowej. Aby określić limit obciążenia, znamionowe obciążenie robocze (WLL) pasa można pomnożyć przez 2 razy, co stanowi łączną nośność dwóch punktów podnoszenia.

Podsumowując, określenie limitu obciążenia pasa wymaga uwzględnienia metody podnoszenia (zaciskowa lub koszowa), liczby punktów podnoszenia, materiału pasa oraz współczynnika bezpieczeństwa. Regularne inspekcje pasów oraz unikanie przeciążania i niewłaściwego użytkowania są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa podnoszenia.